Konuşanlar ve Çalışanlar

Yayınlanma Tarihi : 28 Ekim 2026, 11:59

Ali İZGİ

TMSF’nin Sivas Demir Çelik Fabrikası için çıktığı satış ihalesine teklif veren olmadı.

Özal’dan sonra ikinci kez Demir Çelik Fabrikası’nı Sivas’a kazandırmak için çırpınan Abdullah Güler’e slogan atanlar sessiz. Fabrika Evcil’den alınıp TMSF’ye geçtiğinde “Hakkımızı istiyoruz.” diye sokaklara dökülerek Evcil’den alamadıkları maaşlarını devletten isteyen işçiler, onların temsilcisi olduğunu belirterek “Fabrikanın yüzde beşi işçinin hakkı, yedirmeyiz.” diyenler, fırsatı ganimet bilip sözde işçilerle birlikte meydanlarda açıklama yapan vekiller, STSO’ya meclis üyesi veya başkan olmak için amansız bir yarış içinde olan tüccarlar, iş insanları… Hepsi sus pus. Hiçbiri ortada görünmüyor.

Çözüm üretmeyi, konsorsiyum oluşturarak teklif vermeyi, yatırımcı aramayı bir kenara bırakın; deve kuşu misali hepsi kafasını kuma gömmüş durumda. Ortada çırpınan yine sadece Güler.

Sonuncusu 24 Şubat tarihli olmak üzere Sivas Demir Çelik Fabrikası ile ilgili çok sayıda yazı yazdım. İddialıyım: Demir Çelik Fabrikası’nın tarihçesini, sosyolojik ve siyasi yansımalarını benim kadar net bir biçimde ortaya koyan olmadı. Bugün uzun uzun bu ayrıntılara girmeyeceğim. Ancak konunun anlaşılması için tarihsel gerçekleri hatırlatmadan da ilerleyemeyeceğimden kısaca özetlemekte fayda görüyorum.

Sivas’ın yıllardır talep ettiği Demir Çelik Fabrikası’nı Turgut Özal, 1987 yılında 360 milyon dolarlık yatırımla hayata geçirdi. 1998 yılında özelleştirme kapsamına alınan fabrika, Abdüllatif Şener ve dönemin milletvekillerinin girişimleriyle sosyal özelleştirme kapsamına alınarak sembolik bir fiyatla Sivaslı iş insanları ve sivil toplum kuruluşlarının oluşturduğu Sivas AŞ’ye kazandırıldı. Ortaklaşa hiçbir işi beceremeyen Sivas ekosistemi bu işi de eline yüzüne bulaştırınca, Sivas AŞ’ye teminat mektubu veren Kentbank fabrikaya el koymak üzereyken hisselerin büyük çoğunluğunu elinde bulunduran Selahattin Rüstemoğlu, fabrikayı Evcil’e sattı.

2001 krizinde batan Kentbank’a el koyan TMSF, Evcil’e dava açtı. Fabrikanın TMSF’nin mi yoksa Evcil’in mi olduğu konusunda yargı kararını tam beş yılda verdi. 2006 yılında fabrika hukuken de Evcil’in oldu. Bir çalışıp üç yatan fabrika, Temmuz 2022’deki Demiryumruk Operasyonu’na kadar Evcil’in elinde kaldı. Bu operasyondan sonra fabrikaya kayyum atandı ve üretim tamamen durdu. Şubat 2026’da Bursa Mahkemesi, Evcil’in borçlarına karşılık fabrikanın yeniden TMSF’ye geçmesine hükmetti. Bu süreçte fabrikayı yeniden Sivas’a kazandırmak üzere Abdullah Güler kolları sıvayıp meseleyi kendisine dert edinmeseydi, Özal’ın Sivas’a kazandırdığı fabrika birileri tarafından parça parça yok edilecek ve geriye yalnızca arsası kalacaktı.

Güler, bir yılı aşkın süre boyunca yargı sürecini adım adım takip etti. Fabrika TMSF’ye geçtikten sonra da üretimin Sivas’ta devam etmesi için arayışlara girişti. 1998 yılından itibaren tüm bu olup bitenleri yalnızca izleyenler, fabrikanın TMSF bünyesine geçmesiyle birlikte ortaya çıktı. Kimi, çalışmayan fabrikadaki işçilerin alacaklarını gündeme getirdi; kimi de “Demir Çelik Sivas’ın değeridir, peşkeş çektirmeyiz.” diyerek bunun üzerinden siyaset inşa etti. Fabrikanın Sivas’ta kalması için kimsenin haberi ve talebi olmadan çalışan Güler ve bağlı olduğu iktidar suçlanırken, kucaklarına bırakılan fabrikaya sahip çıkamayanlar kahraman ilan edildi. Yine birileri sadece konuştu, birileri ise karşılığını Allah’tan bekleyerek çalıştı.

TMSF, Sivas Demir Çelik Fabrikası’nı arsa fiyatına 21 Ekim’de satışa çıkardı. Ancak hiç kimse teklif vermedi. “Peşkeş çektirmeyiz, yedirmeyiz.” diyenler ortadan kayboldu. İşin peşini bırakmayan Güler, şimdilerde şehir şehir dolaşarak kişisel ve siyasi nüfuzunu kullanıyor; fabrikayı Sivas’ta yeniden çalıştırıp istihdam yaratacak bir sermaye arıyor.

Abdullah Güler’i ve partisini seversiniz veya sevmezsiniz. Sevmek zorunda da değilsiniz. Sevmeyin ama engel de olmayın. Desteklemenize gerek yok, köstek olmayın.

Eğer 1998’den ders almadan, sırf siyaset yapmak uğruna fabrika gibi Güler’in şevkini de bitirirseniz bizden sonrakilerin gündeminde Demir Çelik Fabrikası diye bir şey kalmayacak.